Bezpłatne pobieranie obrazu PNG: Niepełnosprawny symbol niepełnosprawności PNG Transparent File, niepełnosprawny symbol niepełnosprawności przezroczyste obrazy PNG

Zgodnie z wieloma definicjami niepełnosprawność to upośledzenie, które może mieć charakter poznawczy, rozwojowy, intelektualny, umysłowy, fizyczny, sensoryczny lub może być ich kombinacją. Inne definicje opisują niepełnosprawność jako niekorzystną sytuację społeczną wynikającą z takich upośledzeń. Niepełnosprawność w istotny sposób wpływa na czynności życiowe człowieka i może występować od urodzenia lub występować w ciągu życia.

Niepełnosprawność to termin ogólny, obejmujący upośledzenia, ograniczenia aktywności i ograniczenia uczestnictwa. Upośledzenie to problem w funkcjonowaniu lub strukturze organizmu; ograniczenie aktywności to trudność napotkana przez osobę podczas wykonywania zadania lub czynności; podczas gdy ograniczenie uczestnictwa jest problemem doświadczanym przez jednostkę w zaangażowaniu w sytuacje życiowe. Dlatego niepełnosprawność nie jest tylko problemem zdrowotnym. Jest to złożone zjawisko, odzwierciedlające interakcje między cechami ciała człowieka a cechami społeczeństwa, w którym żyje.

Niepełnosprawność jest pojęciem spornym, mającym różne znaczenia w różnych społecznościach. Może być używany w odniesieniu do atrybutów fizycznych lub psychicznych, które niektóre instytucje, zwłaszcza medycyna, uważają za wymagające naprawy (model medyczny). Może odnosić się do ograniczeń, jakie nakładają na ludzi ograniczenia społeczeństwa zdolnego (model społeczny). Termin ten może też odnosić się do tożsamości osób niepełnosprawnych. Fizjologiczna zdolność funkcjonalna (PFC) to termin pokrewny, który opisuje poziom sprawności jednostki. Mierzy zdolność wykonywania codziennych czynności fizycznych i łatwość, z jaką te zadania są wykonywane. PFC maleje wraz z wiekiem, powodując osłabienie, zaburzenia poznawcze lub fizyczne, z których wszystkie mogą prowadzić do określania osób jako niepełnosprawnych.

Na potrzeby amerykańskiej ustawy o niepełnosprawnościach z 1990 r. Przepisy Komisji ds. Równych Szans w Zatrudnieniu zawierają listę warunków, które można łatwo uznać za niepełnosprawność: głuchota, ślepota, niepełnosprawność intelektualna (wcześniej określana jako upośledzenie umysłowe), częściowo lub całkowicie brak kończyn lub upośledzenia ruchowe wymagające korzystania z wózka inwalidzkiego, autyzm, rak, porażenie mózgowe, cukrzyca, epilepsja, HIV / AIDS, stwardnienie rozsiane, dystrofia mięśniowa, duża depresja, choroba afektywna dwubiegunowa, zespół stresu pourazowego, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne i schizofrenia.

Upośledzenie było dyskredytowane w wyniku fałszywej etymologii ludowej, która mówi, że jest to odniesienie do żebractwa. W rzeczywistości wywodzi się ze starej gry, Hand-i'-cap, w której dwóch graczy handluje dobytkiem, a trzecia, neutralna osoba ocenia różnicę wartości między dobytkiem. Koncepcja neutralnej osoby wyrównującej szanse została rozszerzona na wyścigi z handicapem w połowie XVIII wieku. W wyścigach handicapowych konie mają różne ciężary na podstawie oceny sędziego, która sprawiłaby, że biegałyby równo. Użycie tego terminu na określenie osoby niepełnosprawnej - wynikającej z wyścigów handicapowych, osoby niosącej ciężary cięższe niż zwykle - pojawiło się na początku XX wieku.

W kontekstach, w których widać ich różnice, osoby niepełnosprawne często spotykają się z piętnem. Ludzie często reagują na niepełnosprawną obecność strachem, litością, protekcjonalnością, natrętnymi spojrzeniami, odrazą lub lekceważeniem. Reakcje te mogą i często wykluczają osoby niepełnosprawne z dostępu do przestrzeni społecznych, wraz z korzyściami i zasobami, jakie te przestrzenie zapewniają. Niepełnosprawna pisarka / badaczka Jenny Morris opisuje, jak funkcjonuje stygmatyzacja w celu marginalizacji osób niepełnosprawnych:

„Publiczne wyjścia tak często wymagają odwagi. Ilu z nas uważa, że ​​nie potrafimy zebrać siły, by robić to dzień po dniu, tydzień po tygodniu, rok po roku, całe życie pełne odrzucenia i odrazy? Nie tylko fizyczne ograniczenia ograniczają nas do naszych domów i tych, których znamy. To wiedza, że ​​każde wejście do świata publicznego będzie zdominowane przez spojrzenia, protekcjonalność, litość i wrogość ”.

Ponadto stawianie czoła stygmatyzacji może zaszkodzić dobrostanowi psycho-emocjonalnemu osoby stygmatyzowanej. Jednym ze sposobów, w jaki negatywnie wpływa na zdrowie psycho-emocjonalne osób niepełnosprawnych, jest internalizacja ucisku, którego doświadczają, co może prowadzić do poczucia, że ​​są słabi, szaleni, bezwartościowi lub wielu innych negatywnych atrybutów, które mogą być związane z ich stanami. Internalizacja ucisku niszczy samoocenę osoby dotkniętej chorobą i kształtuje jej zachowania w sposób zgodny z dominacją niesprawną. Idee ableistyczne są często internalizowane, gdy osoby niepełnosprawne są naciskane przez ludzi i instytucje wokół nich, aby ukryć i bagatelizować swoją niepełnosprawność lub „zdać”. Według pisarki Simi Linton, przemijanie zbiera głębokie emocjonalne żniwo, powodując u osób niepełnosprawnych utratę wspólnoty, niepokój i zwątpienie. Media odgrywają znaczącą rolę w tworzeniu i utrwalaniu piętna związanego z niepełnosprawnością. Media przedstawiające niepełnosprawność zazwyczaj przedstawiają niepełnosprawność jako z konieczności marginalną w społeczeństwie. Te portrety jednocześnie odzwierciedlają i wpływają na powszechne postrzeganie niepełnosprawności.

Międzynarodowy symbol dostępu (ISA), znany również jako (międzynarodowy) symbol wózka inwalidzkiego, składa się z niebieskiego kwadratu pokrytego białą stylizowaną postacią osoby na wózku inwalidzkim. Utrzymywany jest jako międzynarodowy standard, ISO 7001, wizerunek Międzynarodowej Komisji Technologii i Dostępności (ICTA), komitetu Rehabilitation International (RI).

ISA został zaprojektowany przez duńską studentkę projektowania Susanne Koefoed w 1968 roku. Po raz pierwszy został naszkicowany na radykalnej konferencji projektowej zorganizowanej przez Scandinavian Students Organisation (SDO). Grupa zorganizowała letnią sesję studyjną w sztokholmskiej szkole artystycznej i projektowej Konstfack, zmieniając czas pomiędzy sesjami warsztatowymi i większymi wykładami. W tych wykładach ton nadał amerykański projektant i pedagog Victor Papanek. Również w pismach, które sformułował w tym okresie, wyobrażał sobie osoby niepełnosprawne - zarówno fizycznie, jak i psychicznie - jako postacie wymagające nowej uwagi. Chociaż nie ma dowodów na to, że Papanek spotkał Koefoeda, jego wpływ przeniknął seminarium, na którym sporządzono oryginalny ISA. Obarczony zadaniem stworzenia znaku-symbolu oznaczającego pokoje bez barier, Koefoed zaprezentował wczesną wersję symbolu na wystawie w lipcu 1968 roku, która odbyła się na zakończenie seminarium SDO. Symbol Koefoeda przedstawia pusty wózek inwalidzki. W następnym roku ikona ta była szeroko promowana w całej Szwecji.

Karl Mountain, dyrektor nowego szwedzkiego Instytutu Niepełnosprawnych, również promował projekt Koefoeda w Rehabilitation International. Mountain, szef Międzynarodowej Komisji Technologii i Dostępności (ICTA) RI, został poproszony przez RI o utworzenie specjalnego komitetu, który miałby znaleźć i dostarczyć symbol na zgromadzenie grupy w Dublinie w 1969 roku. Grupa Mountain została poproszona o wybranie jednego z sześciu symboli. Kiedy zaprezentowano symbol Koefoeda, kilku członków skarżyło się, że jest on zbyt surowy i nieczytelny. Jak zauważył Mountain: „niewielką niedogodnością związaną z symbolem są równie grube linie, które mogą sprawiać wrażenie monogramu liter. Z 'głową' na symbolu ta niedogodność zniknęłaby”. Biorąc oryginalną kopię projektu, Mountain dodawał okrąg do górnej części siedzenia, aby sprawiać wrażenie siedzącej postaci.

Niektórzy działacze na rzecz osób niepełnosprawnych opowiadają się za zmodyfikowanym symbolem dostępu. Sara Hendren i Brian Glenney są współzałożycielami projektu Accessible Icon, projektując nową ikonę tak, aby wyświetlać aktywny, zaangażowany obraz ze szczególnym uwzględnieniem osoby niepełnosprawnej. Niektóre organizacje zajmujące się niepełnosprawnością, takie jak Enabling Unit w Indiach, promują to, podczas gdy inne organizacje dla osób niepełnosprawnych, takie jak Second Thoughts Connecticut, odrzucają to jako zdolne. Ta wersja symbolu jest oficjalnie używana w stanach Nowy Jork i Connecticut w USA. Zmodyfikowany ISA znajduje się w stałej kolekcji Muzeum Sztuki Nowoczesnej. Zdaniem Emmy Teitel z Toronto Star, krytycy twierdzą, że zmodyfikowany obraz nadal byłby społecznym piętnem dla osób niepełnosprawnych, ale nie poruszających się na wózku inwalidzkim.

W maju 2015 roku Federalna Administracja Autostrad odrzuciła nowy projekt do użytku na znakach drogowych w Stanach Zjednoczonych, powołując się na fakt, że nie został on przyjęty ani zatwierdzony przez US Access Board, agencję odpowiedzialną za opracowanie federalnych kryteriów dotyczących dostępnych projektów. . Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna, która ustanowiła regularne stosowanie oryginalnego symbolu zgodnie z ISO 7001, również odrzuciła projekt.

Na tej stronie możesz pobrać darmowe obrazy PNG: Symbol niepełnosprawnych Obrazy PNG do pobrania za darmo

Niepełnosprawny symbol niepełnosprawności PNG Transparent File, niepełnosprawny symbol niepełnosprawności przezroczyste obrazy PNG

Format:Obraz PNG z przezroczystym tłem

LicencjaCreative Commons 4.0 BY-NC

Rozkład:800x792

Rozmiar:104 kb

Jeśli znajdziesz nieodpowiednie treści graficzne na PNGPNGPNG.com,proszęSkontaktuj się z namia my podejmiemy odpowiednie działania.

Skarga dotycząca praw autorskich